خانم طاهری،فیلمخانه ملی ایران ملک شخصی نیست!

لادن طاهری تا آنجا که به یاد می آورم در دهه 70 با توصیه یا بدون توصیه در معاونت سازمان سینمایی وزارت ارشاد، زیر نظر محمدحسن خوشنویس در دفتر فیلمخانه ملی مشغول به کار شد.

خبریجات-فیلمخانه ملی ایران گنجینه ای است که به تمام ایرانیان تعلق دارد و همگان باید از آن استفاده کنند.کسی یا نهادی نتوانسته و نمی تواند خود را مالک آن بداند.قلب تاریخ سینمای ایران در فیلمخانه ملی ایران می تپد و باید با تپش خویش همچنان سینما را زنده نگه داشته و مردم را نیز با این تاریخ مهم آشنا کند.بنابراین انبار کردن فیلم ها و در اختیار علاقه مندان قرار ندادن،کاردرستی به نظر نمی آید.

لادن طاهری تا آنجا که به یاد می آورم در دهه 70 با توصیه یا بدون توصیه در معاونت سازمان سینمایی وزارت ارشاد، زیر نظر محمدحسن خوشنویس در دفتر فیلمخانه ملی مشغول به کار شد.

به علت مشغله زیاد خوشنویس،طولی نکشید که طاهری عنان فیلمخانه را در دست گرفت و بر آن تسلط یافت.تمام آنانی که برای تحقیق یا ساخت فیلم به آرشیو فیلمخانه محتاج بودند باید از خوان لادن طاهری عبور کرده و چهره همیشه عبوسش را تحمل کنند.

بعد از رفتن خوشنویس که در زمان معاونت جواد شمقدری صورت گرفت،لادن طاهری بر مسند فیلمخانه ملی ایران نشست،هرچند که در گذشته نیز همه کاره این بخش سازمان سینمایی بود.

فیلمخانه ملی در طول این 30 سال بسیار تغییر کرده و گسترده شده،در حال حاضر نیز یک ساختمان زیرزمینی در باغ فردوس در اختیار دارد که محل اصلی فیلمخانه است،هرچند که هنوز همه چیز به طور کامل از بهارستان به باغ فردوس انتقال داده نشده است.

زحمت های لادن طاهری را کتمان نمی کنیم،اما حداقل هشتاد درصد سازمان دهی آرشیو فیلمخانه ملی را زحمتکش بی ادعایی به نام مهدی عباسی انجام داده و هرگز آن گونه که باید از وی تقدیر نشده است.آنچه که عباسی در این حدود 30 سال انجام داده به نام دیگران ثبت شده و کسی از او نامی نمی برد.

آن زمان به واسطه دوستانی که در معاونت سازمان سینمایی داشتم،از جمله هنرمند ارزنده و فیلمبردار برجسته و با کلاس سینمای ایران، زنده یاد فریدون ری پور به این معاونت رفت و آمد زیادی داشتم و تقریبا همه را می شناختم.مهدی عباسی را نیز در آن دوران شناختم،مردی خوش اخلاق که همواره قوطی های سنگین فیلم را در بغل داشت و آرشیو فیلمخانه را مرتب می کرد.فردی بسیار کوشا و صبور بود و بی ادعا و ساکت،به خاطر همین وقتی نام فیلمخانه به میان می آید کسی نام مهدی عباسی را به زبان نیاورده و حتی نمی شناسد،اما بنده و دیگر دوستانم که در سازمان سینمایی فعالیت داشتند و دارند،می دانیم که وی چه حق بزرگی بر گردن وزارت ارشاد و فیلمخانه ملی ایران دارد.

حقیر و دوستان، فیلمخانه را با مهدی عباسی شناخته و می شناسیم،هرچند که محمدحسن خوشنویس و لادن طاهری از نظر اداری مدیر بوده و هستند.ای کاش از این مرد خستگی ناپذیر و بی حاشیه تقدیری شایسته صورت گرفته و نامش در جایی ،به خصوص در موزه سینما ثبت می شد.
از زحمات مرحوم احمد جورقانیان نیز باید برای کمک هایی که به آرشیو فیلمخانه می کرد،به گونه شایسته ای تقدیر می شد،اما در زمان حیاتش چنین نکردند و تا زمان مرگ نیز همواره گله مند بود از معاونت سینمایی و فیلمخانه.

لادن طاهری بیش از دو دهه است که در فیلمخانه مشغول به کار است و محبوب مدیران بالا دست،اما از همان ابتدا و تا امروز،هرگز با روی خوش با ارباب رجوع و حتی همکاران خودش برخورد نکرد و برای انجام هر کاری،اما و اگر آورد و هنوز هم می آورد.سال ها گذشته است و طاهری به مرور زمان دچار تغییراتی شده ،اما اخلاق تندش تغییر نکرده و هنوز آن نگاه از بالا را به ارباب رجوع و همکارانش دارد.آیا وقت آن نرسیده است که در نوع برخوردش تغییر ایجاد کند؟

لادن طاهری و مدیر بالا دست او باید بدانند که هدف از تشکیل فیلمخانه از روز نخست،هم برای حفظ آثار گرانبهای سینمای ایران بوده است و هم اینکه در اختیار علاقه مندان قرار بگیرد تا از این گنجینه بهره مند شوند.چرا فیلم های فیلمخانه به تماشا گذاشته نمی شوند؟موزه سینمای ایران سه سالن دارد،چرا فیلم های مطرح سینمای ایران را که فقط در اختیار فیلمخانه است لااقل در این سالن ها نمایش نمی دهند تا علاقه مندان و هنرجویان از آنها استفاده کنند؟این حق همه است.اگر قرار است استفاده نشود به چه کار می آید که مدام فیلم روی فیلم بگذارند و انبارها را پر کنند؟پخش دیجیتالی هم به درد نمی خورد،باید آنها را با آپارات نشان داد تا علاقه مندان کیفیت واقعی فیلم 35 و 16میلی متری را ببینند و حس کنند،به خصوص دانشجویان سینما.اگر آنان این گونه فیلم ها را نبینند شناختی نسبت به نگاتیو پیدا نکرده و نمی کنند،زیرا نه دانشگاه ها چنین امکاناتی دارند و نه سینماها دیگر چنین فیلم هایی نمایش می دهند.متاسفانه به مدد مدیران ناکارآمد و کارنابلد،هنوز سیستم دیجیتال در ایران جا نیفتاده، یکباره بساط نگاتیو را جمع کرده و لابراتوارها را(به جز وزارت ارشاد و صداوسیما) به تعطیلی کشانده و جمعی متخصص را بدون استفاده از تخصص آنان،از کار بیکار کردند!

خانم طاهری،فیلمخانه ملی ایران ملک شخصی کسی یا نهادی نیست،با خوشرویی و اخلاق حسنه فیلم ها را در دسترس عوام و خواص قرار دهید.

سیدرضااورنگ

آخرین تغییر در 07 تیر 1399 ساعت: 11:39 ق ظ
این مقاله را به اشتراک بگذارید

لینک خبر:



ارسال نظر

فیلدهای اجباری را تکمیل نمایید

درباره ما

درباه ما

تبلیغات

اشتراک در خبرنامه

Top